Feyenoord speelde als een maaltijd zonder zout: Inter was te kloppen, maar waar was het middenveld?

Het was een pijnlijke avond in De Kuip. Feyenoord verloor met 0-3 van Internazionale, maar misschien nog wel teleurstellender was de manier waarop dat gebeurde.

Inter is natuurlijk een ploeg met veel individuele kwaliteit, maar ook geen onneembare vesting. De Italianen hadden de laatste tijd defensief de nodige kwetsbaarheid laten zien. Door hun aanvallend ingestelde speelstijl geven ze regelmatig ruimte weg. Er lagen dus zeker mogelijkheden voor Feyenoord om deze ploeg pijn te doen.

Alleen kwam daar in de praktijk weinig van terecht. Feyenoord speelde als een maaltijd zonder zout: weinig smaak, weinig pit en vooral weinig overtuiging. Het middenveld leek bij vlagen een dag vrij te hebben genomen. Er was balbezit genoeg, maar nauwelijks controle. Inter kon opvallend gemakkelijk door het Rotterdamse middenveld heen voetballen.

Aan de andere kant was het ook Inter dat Feyenoord op de flanken voortdurend pijn deed. Vooral de Engelse Djed Spence was een ware plaag op de rechtervleugel. Met zijn snelheid en aanvallende acties was hij betrokken bij de eerste twee doelpunten. Aan de andere kant zorgde Federico Dimarco voor de nodige dreiging, terwijl Carlos Augusto achterin zijn verdedigende werk uitstekend uitvoerde.

De cijfers vertellen een opvallend verhaal: Feyenoord had meer balbezit (53%) en kwam tot evenveel doelpogingen als Inter (11), maar schoot slechts twee keer op doel. Inter deed dat zes keer en scoorde driemaal.

ESPN International vatte het verschil na afloop treffend samen: het was eigenlijk de mannen tegen de jongens. Een harde conclusie, maar gezien het verschil in duelkracht, volwassenheid en efficiëntie moeilijk te negeren.

Feyenoord hoefde niet per se kansloos te zijn tegen deze Inter-ploeg. Maar om een Europese topclub te verslaan, moet je zelf op je best zijn. En dat was Feyenoord dinsdagavond geen moment.